Mzungu, how are you?

08/07/2011 Uganda, Masaka - Live Link internetcafe.

Week 1, Welcome to Africa!

Hallo allemaal,

Ik probeer voor jullie even een week samen te vatten in een leesbaar aantal woorden.

Zaterdag is het samenvatten niet waard, het was vooral heel veel vliegen in economy class met elke vlucht minstens 1 uur vertraging.

Zondag was de dag met vele indrukken.
We brachten vanuit Entebbe Backpackers, het verblijf die nacht en de komende nacht, een bezoek aan de hoofdstad van Uganda Kampala.
Kampala was ongelofelijk in elke betekenis van het woord. Steve, de gids, bracht ons als eerste indruk downtown.
In downtown waren de armste marktlui en wij liepen er als 20tal Mzungus (blanken) doorheen.
Die marktkooplui zien ons als lopende spaarvarkentjes dus we werden door Steve geattendeerd te letten op onze waardevolle zaken, spanned.
Tussen de heftige regenbuien door hadden we in een zaakje gegeten. De eerste indruk met Ugandees eten was best smakelijk.
Gekookte bananenstamp (Matoke) dat eigenlijk geen smaak heeft maar als een brok koolhydraten best verzadigd.
Hetzelfde voor de maispuree, in combinatie met wat bruine bonen in een soort jus best te eten.

Maandag heb ik over de evenaar gewandeld, gereden en mezelf erop (!) gefotografeerd. Ik dacht ik begin bij het hoogtepunt. Kim, was moe die dag omdat ze niet kon slapen van haar eerste confrontatie met een kakkerlak. Ik geef toe kakkerlakken ook niet het meest aantrekkelijke insect te vinden, maar ik had heerlijk geslapen in onze suite bij Entebbe Backpackers.
Die dag kwamen we aan bij Masaka backpackers, dicht bij ons project Chedra, hier hadden we Joseph ontmoet. Een vriendelijke Ugandese man waar wij in zijn slaapverblijf vele weekenden gaan doorbrengen.
Masaka Backpackers was een ontzettend mooie plek waar ik me op bleef verheugen gedurende de aankomende werkweek.

Dinsdag. Dinsdag bestempel ik even als Chedra dag. Dinsdag hadden we alle vrijwilligers van Chedra ontmoet. Vivien, Rebecca, Irene, Isooba, Sophia en Tom. Tom hadden we een dag eerder ontmoet, hij is de vaste vrijwilliger van Chedra en vastbesloten om ooit met een Nederlandse verkering te krijgen. Hij had ons opgehaald vanaf Masaka backpackers naar ons vrijwilligershuis is Masaka.
Ik heb die dag mijn Ugandese naam gekregen omdat onze Nederlandse namen niet uit te spreken zijn. Ik zal me even voorstellen. Nze Luzinda (ik heet Luzinda). Ik ben van de Mmamba stam en ik mag geen meloen eten, vraag me niet waarom.
Die dag heb ik het agrarische Ugandese bestaan van heel dichtbij mogen bewonderen en mijn steentje daar bij aan mogen dragen. Samengevat, was het een cursus en workshop hoe als Ugandese boer je bestaan (efficient!) in te richten. Ik licht efficient uit omdat ze effecientie totaal niet kennen in Afrika. Die avond hadden we genoten in het vrijwilligershuis van zelfgemaakte pasta zoals alleen Kim en ik die kunnen maken. Ja mama, iedereen vond het lekker en er zaten voldoende groenten in… Oh ja over het vrijwilligershuis, we hebben het best luxe hoor met onze douche en elektriciteit maar ons toilet is een gat in de grond met s avonds tientallen kakkerlakken. Goede training voor mijn blaas en sluitspier.

Woensdag hebben we een bezoek gebracht aan een tweetal scholen. De eerste school ST. Brunos was een grote basisschool gelegen op een mooie groene heuvel met allemaal enthousiaste kinderen. Wat wil je, als een viertal Mzungus galgje/hangman met ze gaan doen.
Oh ja, onze mede vrijwilligers even voorstellen; Marijke en Fleur. Marijke is een mede PABO studente en Fleur een culturele wetenschappen studente. Ongeveer onze leeftijd zijn ze.
De tweede school was een school voor kinderen met speciale behoeften. De meeste kinderen waren doof. Kim had meteen een kleine vriend gemaakt die haar metgezel werd gedurende ons bezoek. Het was een klein donker mannetje dat op zeer jonge leeftijd zijn hart verkocht had aan Amber, een andere Europese vrijwilliger die waarschijnlijk op Kim lijkt.

s Middags was onzettend tof, ik mocht samen met Stevo een watertank bouwen. Eigenlijk was ie al bijna klaar maar ik mocht binnenin alle klei verwijderen met een gereedschap waar je normaal mee metselt. Als je de precieze naam wil weten moet je ons pap even bellen.
Toen we daar enigzins mee klaar waren ben ik een mangoboom geklommen samen met Tom. Tom, die stomverbaasd was dat een Mzungu in bomen klimt, had een heel plan om in de boom te komen maar niet om er uit te komen. Marcel kreeg spontaan last van hoogtevrees maar heeft zich toch enigzins uit die boom kunnen laten vallen.

Donderdag was de dag dat we diezelfde watertank gingen afmaken. Ik mocht er weer in samen met Stevo. Die trouwens elke dag een smsje ontvangt over het laatste nieuws van het wk voetbal van vorig jaar. Binnen in de watertank is het een soort van oven, mijn nek is dan ook veranderd in een fel rood stukje crepepapier. Kim, Marijke en Fleur hadden voor hen een stove gebouwd. Een stove is een gasfornuis van modder waar minder houtskool gebruikt voor hoeft te worden. Het gezin was aan het eind van de dag onzettend blij met ons. Het scheelde een half uur sjouwen met vele jerrycans vol water. De vrouwen van het gezin hadden voor de tweede maal heerlijk voor ons gekookt. Rijst, zoete aardappels en bonen. De Matoke aten de bouwvakkers op…

Vrijdag (vandaag) is een rustige dag. Na wat kippenvoer in zakken gedaan te hebben mochten we al genieten van het weekend. Vanavond naar Joseph en zijn Masaka Backpackers om Ugandees te leren koken van echte Ugandese mamas. Mmm, ik heb er zin in.


Ik hoop zo snel mogelijk weer over mijn reis te schrijven.

Groetjes,
Marcel

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Astrid

Hai Luzinda.
Is Kim wel gewoon Kim gebleven?
Ik hoop ook dat je zo snel mogelijkweer over je reis schrijft :)
Veel plezier en succes nog verder.
Geef maar een dikke kus aan Kim van mij.
En de groetjes aan iedereen :)

José

Ha Marcel
ik zag bij Kim dat jullie al regelmatig lang op het eten hebben moeten wachten. Is het dan nog wel uit te houden ? Daarnaast zit je met allemaal vrouwen in een huis, het lijkt wel de Pedac. Ik hoop dat jij niet bang bent voor al die beesten boel, anders krijg je nog spijt dat je bent meegegaan.
Ik wens je veel wijsheid en ervaringen toe, groetjes José
PS Huub heeft nu het kapsel net als Jasper.

Monique

Hallo Marcel,
Ik heb net het verhaal van Kim gelezen en nu jouw verhaal gelezen. Wat een ontzettend mooie ervaring is dit voor jullie. Als ik geen verantwoordelijkheden had dan wist ik het wel...
Kakkerlakken zijn ook niet mijn allerliefste dieren, ik hoop er niet teveel tegen te komen op vakantie.
Geniet ervan!
Groetjes van Monique.

wilma otten

hoi marcel leuk je verhaal papa en ik hebben toch best wel gelachen. jullie hebben al echt veel mogen ervaren. nu de tweede week wat gaan jullie nu zien en doen ben wel benieuwt.wij vinden het heel fijn dat het goed gaat al zijn er wel wat enge beesten.Let aub niet op mijn spelfouten.ik wil nog even laten weten dat de bruidlof van deirdre en kees echt fijn was. Ik moest jullie de groeten doen van boy. Boy en carmen en vriend waren er ook. Dorus heeft bij tante silvia geslapen en dat was goed gegaan. Ik zal tegen tante silvia zeggen dat ze nu wel van alles kan lezen op jullie site. wij laten gauw weer van ons horen. dikke kus van pap en mam en hou het recht. heel veel groetjes

Marcel Otten

Name: Marcel Otten

Was vrijwilliger bij Chedra van 04 jul 2011 tot 29 jul 2011

Over mij:

Marcel Otten (1990) is student leerkracht basisonderwijs aan Fontys PABO Eindhoven. Werkt naast zijn studie ook

Meer...